انقلاب در آسمان

دیوارها تا به آسمان کشیده شده اند
سرت را بالا بگیری باز هم نخواهی توانست
بی انتهاست , دور , نزدیک به خورشید
صعود کن , صعود کن
دستانت را سنگ به سنگ بالا ببر
از یک فصل گذر کن
پاییز و زمستان را در راه ببین
فرمانده و یارانش منتظرت خواهند بود
تا روشنایی هست برسان خودت را
بر بلندا که رسیدی باز هم ادامه بده
حالا دیگر ستاره ها روشن شده اند
یک دشت پر از گل های سپید
فرمانده در انتظار
برای آخرین بار پشت سرم را نگاه می کنم
سخت فراموشت می کنم دوست خوبم
دیگر نمیتوانم چیزی بگویم
اشک های لعنتی
خداحافظ برادرم

*******

تقدیم به نوید عزیزی . روحت شاد .

زندگی در کوهستان...